Vezirler padisaha cikmislar:
“Efendimiz, hazinede para yok, yeni vergiye ihtiyacimiz var.”
“Eee, iyi de ne vergisi koyalim” demis padisah.
Donemin Kemal Abi’si pastorize vezir onermis:
“Koprulere adam koyalim, gelip gecenden 1 akce alalim.”
Aradan bir sure gecmis, padisah merak etmis halkta tepki var mi diye.
“Hicbir tepki yok” demisler. Padisah, biraz da kizarak, “Iyi o zaman koprulerin cikisina da adam koyalim 1′er akce daha alalim” demis.
Aradan bir sure daha gecmis
“Var mi tepki, sIkayet”
“Yok!”
Padisah bu tepkisizlige cok kizmis: “Tez, koprulerin ortasina da birer adam koyun. Gelip geceni becersin”
Gene tepki yok. Padisah kuplere binmis. Sonra kuplerden inip atlara binerek kopruyu kullanan koylerden birine gidip halki koy meydanina toplayip sormus: “Ey halkim yok mu devletimden bir sIkayetiniz? “
Kimseden cit cikmamis.
Herkesin basi onde.
Hunkar kukreyip duruyor.
“Bre mendeburlar. Yok mu bir derdiniz bir sIkintiniz. Yoksa eger hepinizin kellesi gider. Varsa derdi olan soylesin”
Kelle lafi gecince arkalardan bir el kalkmis titreyerek.
Padisah “Soyle bakalim ne istersin? Nedir derdin?” demis
-Efendimiz bir sIkintimiz var ama soylemeye korkariz.
-Korkma soyle bakalim. Nedir derdiniz? Yoksa vergilerden mi biktiniz?
-Yok padisahim. Allah devletimize zeval vermesin. Bizim derdimiz su koprudur.
-Kopruden cok para aliyoruz degil mi? Hem giriste hem cikista
-Yok padisahim. Veririz 2 akce geceriz. Allah devletimize zeval vermeye.
-Baslatma devletinden be adam. Nedir kopruyle derdin o zaman?
-Efendimiz su koprunun ortasina koydugunuz adam var ya?
-Evet var ne olacak?
-Var ama bir kisi var. Sabah aksam cok kuyruk oluyor. Bir iki yigit daha koysaniz da sira beklemesek hunkarim…
Bu Fıkra Size Bir Şey Anımsattı mı?