Gecenin saat 2 sinde üzerime bir duygusallık çöktü. 1 senedir onsuz yaşıyorum. Bazı geceler böyle oluyor. Aklıma o geliyor. Yaşadığımız çılgın geceler. Hayatımın en güzel zamanlarını onla yaşadım. Yanlış anlamayın yatakahanemden bahsediyorum. Malum daha minnacık çocukken Özel Türk Kolejinde okumaya başladım ve ilk sömestr denemek için yatılı oldum. Ve öyle bir bağlandım ki 6 sene boyunca hayatımın en güzel, eğlenceli zamanları orada geçti. Bu gecede aklıma o günler geldi. Yaptığımız fırlamalıklar, hüzünlü geçen geceler, gece pizza partileri, kaçmalar filan. İnsanın “hey gidi günler hey” diyesi geliyor ama dilim el vermiyor yaşlılık hissi uyandırıyor. Özel Türkdende ayrılırken özlemicem burayı dedim ama insanın elinde de olmuyor işte. 1 sene geçti ve ben özlemeye başladım. Gözlerimin önünden yaptığımız klipler, fırlamalıklar geçiyor. Etüdden kaçıp Güzelyalıda kırmızı ışıkta duran arabalarla yanyana durup yeşil yanınca yarışmaya başlayışımız, gece 12 de çöp kamyonuna içi su dolu balon atmamız, tuvalet kağitlarını caddeye konfeti gibi atmamız filan. Hatırladıkça gülüyorum ve çektiğim yüzlerce resim ve videolara bakip eğleniyorum. Üniversite nasıl olur bilinmez ama hayatimda hiç bir zaman unutamayacağım günleri geçirdim yatakhanemde. Ve çok iyi arkadaşlar edindim, bir ömür boyu kopamayacağım. Aklıma deprem gecesi yatakhaneyi boşaltıp spor salonunda yatmamız geldi,sabahin 4 ünde futbol oynanışı, 300 e yakın kişinin aynı yerde uyumaya çalışması. Yok yok dayanamayacağım “Hey Gidi Günley Hey” diyip bitireceğim yazımı. Bir Kaçta resim paylaşayım.
|
Yorum yaz
|
|





Yazılar(RSS)