İzmir, Sen ve Martılar

Soğuk bir Kasım akşamıydı
İzmir’in tatlı ama titreten soğuğu
Kendimi kordonda bulmuştum
ve hafif nemli banka oturmuştum
Uzun uzun baktım denize
Belki seni bulabilirim diye
Ben denize baktım, o bana
Ben martılara baktım, onlar bana
ve dedilerki bana
o kızı burada arama
Git, konuş onunla
Anlat yaşadıklarını, anlat acılarını
Söyle ona onu sevdiğini
Soğuk bir Kasım akşamıydı
İzmir’in tatlı ama titreten soğuğu
Kaybetmiştim son umudumu
Sonra martılar geldi yanıma
ve yine dediler ki bana
Böyle düşünme kara kara
Bakma böyle solgun solgun
Git, anlat ona herşeyi
Ama sakın kesme ümidini
Soğuk bir Kasım akşamıydı
İzmir’in tatlı ama titreten soğuğu…

Deniz Kıyıcı