Sizin diye bildiğiniz evlatlar,
gerçekte sizin değildirler.
Onlar kendilerini özleyen hayatın
oğulları ve kızlarıdırlar.
Sizler aracılığıyla dünyaya gelmişlerdir
ama sizden değildirler.
Sizlerin yanındadırlar
ama sizlerin malı değildirler.
Onlara sevginizi verebilirsiniz
ama düşüncelerinizi asla,
çünkü onların kendi düşünceleri vardır.
Onların bedenlerini barındırabilirsiniz
ama ruhlarını asla,
çünkü onların ruhları geleceğin sarayında oturur
ve sizler düşlerinizde bile orayı ziyaret edemezsiniz.
Kendinizi onlara benzetmeye çalışabilirsiniz
ama onları kendinize benzetmeye çalışmayın hiç
çünkü hayat ne geriye gider,
ne de geçmişle ilgilenir.
Sizler, evlatların
birer canlı ok gibi fırlatıldıkları yaylarsınız.
Yayı gerenin elinde seve seve bükülün
çünkü oku atan o güç,
uzaklaşan okları sevdiği kadar,
Elindeki sağlam yayı da sever...
[bkz]Halil Cibran[/bkz]
kendimi...
Yazılar(RSS)
VALLA ALİCİM BİRDAHAKİ YEMEĞE GEL AMA
mesaj attim blograzzide
inş diyelim 
cocuklar; tohum, cocuklar;fidan, cocuklar hayatin anlami.