Nereye gitsem yanımda götürüyorum sevgimi ve nefretimi…

Her sabah yeniden sayıyorum kaç gündür görüşmediğimizi. Rüyalarımda görüyorum
karşılaştığımız anı, başımı çeviriyorum, bulamıyorum söyleyeceğim kelimeyi…

Nefretimle uykuya dalıp ve sevgimle kalkıyorum. Her sabah yeni bir güne başlasam
da, sensiz yeni bir hayata başlayamıyorum…

Sabahları cebime koyup “iyi ki”lerimi, “keşke”lerimi, pişmanlıklarımı, çıkıyorum
yola, günün bir saatinde “keşke”lerimi alıyorum, başka bir saatinde “iyi
ki”lerimi yanıma…

Bir cebimde ise hasretin hala duruyor, yapacak hiçbir şey bulamayınca kalbim bu
yorgun kelimelerden medet umuyor…

Senden gittiğimde sadece yaralandım sandım, aslında ruhum bedenimden ayrılmış,
geriye kalan bir et parçasıymış anladım…

Artık kiminle konuşsam ruhum sendeki gibi havalanmıyor, bugün kiminle tanışsam
kalbim sendeki gibi atmıyor…

Yanımdan geçen herkese sen misin diye bakıyorum, seni gördüğüm anda başımı
çevirip kaçıyorum. Senden uzaklaşmak için sana doğru koşuyorum…

Bir gün ararsan, açmayacağım diye kendime sözler veriyorum, her telefon
çaldığında sen misin diye heyecanlanıyorum. Seni aramamayı cesaret sanıyorum,
aramak mı zor aramamak mı bilmiyorum…

Hiçbir gelen senin yerini doldurmuyormuş, hiçbir giden senin kadar
acıtmıyormuş…

Sensiz bir hayatta da mutluluk yokmuş aslında, yokluğunun acısı sevgimden
büyükmüş aslında….

dışardan bakıldığında ne güzel görürüz başkalarının hayatlarını..yüzlerinde gülücük gördük mü mutlu sayarız onları..eğlenceli olmaları her gece o bar senin bu bar benim gezmeleri onlar hakkında mutlu olduklarını düşünmemize yeter..oysa birde her insanın kimseye söylemediği kendi içine attığı dertleri vardır..hiçmi bir derdiniz olmadı sakladığınız..birinin omzunda ağlamak yerine,gözyaşlarınızı geceleri gizlice yastığınıza akıttığınız..herşey dışardan görüldüğü gibi basitmi sanıyorsunuz?oysa bilmelisinizki bazen bazı gülücüklerin arkasında gözyaşları saklanır..bir kahkahanın içinde kimbilir nice çığlıkları,başkaldırışları,feryatları vardır ruhun ALLAHA karşı..bir palyanço gibi düşünün hayatı..sahneye çıktığınızda oradaki insanları eğlendirmelisiniz..göreviniz bu..kimseye derdinizi çaktırmadan kahkahalar attırmalısınız..sahneye çıkar herkesi güldürür,hatta kendinden geçirirsiniz..göreviniz biter..sahne arkasına geçtiğinizde ise yalnızsınızdır..ah o yalnızlık..!insanın kendiyle kaldığı vicdanının sesinin en net duyulduğu anlar..!aslında insanın hayatıda belirli sahnelerle dolu..her sahnede farklı bir rol..işte bu hayatın kuralı..belkide bize ALLAHIN bir oyunu!

siz,siz olun..insanların mutlu olduğunu anlamak için gülücüklerine değil..gözlerinin içine bakın!sözlerine değil..ses tonuna bakın!
Yonja dan Ey-Love Nickli Kişinin blogundan Alıntıdır.

Ben, hayatta hiç kimseye bu kadar sabırlı davranmamıştım oysaki.,
Severdim özgürlüğümü, asi olmayı, bir bardak suda fırtınalar koparmayı, kimseye hesap vermemeyi…
Bir bunları severdim bir de seni sevdim…
Sevgilin değil sevdiğin olmayı istedim….

İlk defa biri benden hesap sorsun istedim, bir açıklama beklesin..
Bu biraz açık değil mi ya da “Hayır bir yere gitmiyorsun,evde oturuyorsun” dan başka bir şeydi bu…
Beni sorgula, duygularımı sorgula istedim

Ne kadar da kolaydım senin için, ne kadar da zahmetsiz…
Tabiiki, bocalardın, emindin düzgün insan olduğumdan hayatında hiç karşına çıkmamış kadar düzgün..
emindin seni çok sevdiğimden ve düşündüğümden.Bu kadar sevgisizliğinde seni nasıl bu kadar sevdim,onu merak ettim..
Benim için ne düşündüğünü, beni nasıl gördüğünü,sendeki beni merak ettim…

Artık hayal kurmuyorum,şimdi tekrar başlasak da, yalnızlığı paylaşsak da sana gönlümü açabilir,gözüm kapalı güvenebilir miyim sanıyorsun?
Şimdi artık tek başımayım…
Hiç değilse hakkını veriyorum yalnızlığın..
iki kişilik kocaman bir boşluktansa sensizliği ve yalnızlığı tercih ediyorum
ve
Emin ol şimdi daha mutluyum hemde
COOOK

Evet 1 haftalık düzenlemelerin ardından anca yazı yazmaya vakit bulabildim. Bu İlk Yazım Blogumda. Bu ilk Yazıyı Yazmak İçin Uzun Uzun bekledim desem yalan olmaz heralde. Etrafımda Herkesin Wordpress kullanmasından dolayı kıskandım onlardan ve benimde bir blogum olmalı dedim. İlk wordpressi yükledim iyi herşeyi güzel ama uygun bir tema bulmam bayağı vaktimi aldı. En son buldum editledim filan derken işte bu zamana geldik. Ben bu Blogda ne Yapacağim? Bilgi paylaşacağım. Yazacağım yazacağım yazacağım, ama şimdilik yazdırtmayı düşünmüyorum. Sadece Yorum Yazabilirsiniz. Alişko adı nereden geldi diye merak edebilirsiniz. Adımın Ali olmasından dolayı çok sevimli olmamamdan mı nedir insanların biraz sevimli hale getirmek için adımı alişko diye çevirmeleri sonucu bu benimde azıma takılmıştır. Bir Blogum olucaksa adıda alisko olmalı diye düşündüm ve olaya son noktayı koydum. Hoşgeldiniz ve hoşbuldum. Şimdilik Bye. Beni Özleyin Anacım